Scanning the Future

Gerelateerde afbeelding

De studie staat bekend onder: Scanning the Future, a long term scenario study of the world economy, 1990-2015. Deze scenario’s zijn gebaseerd op drie invalshoeken (zie figuur i. 7): • een sterkte-zwakteanalyse van verschillende regio’s in de wereld; • een inventarisatie van lange-termijn trends en uitdagingen op wereldniveau; • fundamentele krachten achter economische ontwikkeling.
Door deze drie invalshoeken met elkaar te combineren zijn er vier wereldscenario’s opgesteld namelijk: Global shift 2 Europese Renaissance 3 Mondiale crisis 4 Evenwichtige groei In de studie Nederland in drievoud, een scenariostudie van de Nederlandse economie zijn de mondiale ontwikkelingen door het Centraal Planbureau naar de Nederlandse maatschappij vertaald.
Hieronder volgt een korte beschrijving van de mogelijke wereldscenario’s en de impact voor de Nederlandse maatschappij.9
Een snelle technologische ontwikkeling, vooral in Japan, de Verenigde snelle technologische ontwikkeling Staten en Oost-Azië, is de belangrijkste factor. Het vrije-marktprincipe is hierbij de fundamentele kracht achter de economische ontwikkeling. Liberalisatie van de internationale handel speelt een belangrijke rol. Het nieuwe Europa blijkt in dit flexplek rotterdam scenario niet bestand te zijn tegen de innovatieve en concurrerende krachten die door de landen rond de Stille Oceaan worden ontwikkeld. De werkloosheid loopt nog sterk op en huidige sterke industriële sectoren verliezen snel terrein. Er ontstaat een grote verdeeldheid in de Europese Unie. Een uitzichtloze situatie in Afrika en Oost-Europa leidt tot een grote migratie richting West-Europa. Het aanpakken van milieuproblemen heeft geen grote prioriteit. De Nederlandse economie ondervindt veel hinder van de stagnerende Europese integratie en het blijven bestaan van relatief kleine markten. Hierdoor zal de overgang van laagwaardige procesindustrieën (energie en bio-industrie), naar hoogwaardiger kennisintensievere markten vertraging oplopen. De werkloosheid zal in dit scenario sterk oplopen, mede door een grote migratie. Rond 2005 zal de werkloosheid zo sterk gestegen zijn (2 miljoen) dat rigoreuze maatregelen noodzakelijk zijn. Deze zullen zich richting het vrije-marktdenken ontwikkelen en grote ombuigingen met zich meebrengen in de collectieve sector. Het aanpakken van milieuvraagstukken vindt nationaal plaats. In de kern betekent dit scenario voor Nederland dat kansen gemist worden. Voornamelijk komen de zwakheden naar voren.

Overige bevoegdheden

Gerelateerde afbeelding

Overige bevoegdheden van de raad zijn: het vaststellen van de begroting en de rekening; het heffen van gemeentelijke belastingen; het stellen van straf op overtreding van zijn verordeningen (art. 154 Gemw); het recht tot het stellen van vragen aan het college en burgemeester (dit is een recht van een individueel raadslid) en het houden van een interpellatie (art. 155 Gemw); het instellen van een enquête inzake het door het college en de burgemeester gevoerde bestuur (art. 155a Gemw); het veranderen van de naam van de gemeente (art. 158 Gemw).
Bevoegdheden van het college van burgemeester en wethouders Art. 160 Gemw begint met te zeggen dat het dagelijks bestuur bij het college berust (voor zover de burgemeester daarmee niet is belast: de handhaving van de openbare orde). Het is uiteindelijk de raad die uitmaakt of hij een bepaalde taak naar zich wil toetrekken of voor zich wil behouden, dan wel aan het college wil overlaten. Uitdrukkelijk wordt het college van burgemeester en wethouders in art. 160 Gemw, en daar mag de raad niet zomaar aan tornen, belast met: de voorbereiding van flexplek rotterdam de besluiten van de raad; hoewel de raad zich vergaand kan inlaten met de voorbereiding van zijn besluiten en daarvoor ook algemene regels aan het college kan stellen, kan de raad die voorbereiding het college niet geheel uit handen nemen; de uitvoering van besluiten van de raad, tenzij de burgemeester daarmee is belast (uitvoering van verordeningen betreffende het toezicht op openbare samenkomsten en gebouwen); het vaststellen van regels over de ambtelijke organisatie van de gemeente; het benoemen, schorsen en ontslaan van ambtenaren (met uitzondering van de griffier); het besluiten tot het verrichten van privaatrechtelijke rechtshandelingen; het besluiten tot het voeren van rechtsgedingen; de voorbereiding van de civiele verdediging; het instellen van jaarmarkten.
Art. 166 Gemw biedt het college de mogelijkheid om de uitvoering van zijn besluiten en, met instemming van de raad, de uitvoering van raadsbesluiten
60 2 Staatsrecht algemeen
over te dragen, te mandateren aan een gemeenteambtenaar of een in de gemeente dienstdoende ambtenaar van politie. Met de invoering van de derde tranche in de Algemene wet bestuursrecht is de bevoegdheid om te delegeren aan ondergeschikten verboden (artikel 10:14 Awb). Achtergrond van deze bepaling is dat het wezenskenmerk van delegatie dat de delegataris de bevoegdheid onder eigen verantwoordelijkheid gaat uitoefenen, zich niet verdraagt met een hiërarchische ondergeschiktheidsrelatie, in welke relatie nu juist geen eigen verantwoordelijkheid bestaat.
Onder de oude gemeentewet was delegatie aan ondergeschikten nog wel mogelijk. Art. 166 Gemw biedt het college nu uitsluitend nog de mogelijkheid om een in de gemeente dienstdoende ambtenaar van politie te machtigen in zijn naam besluiten te nemen of andere handelingen te verrichten. Overigens komt delegatie aan ambtenaren in de praktijk erg weinig voor. Mandatering aan ambtenaren is vrij gebruikelijk. Over de mogelijkheid dat het college de uitoefening van één of meer van zijn bevoegdheden aan één of meer van zijn leden mandateert, is al gesproken. Achtergrond van deze mandaatsconstructie is zoals gezegd om de collectieve verantwoordelijkheid van het college in stand te houden. Die collectieve verantwoordelijkheid is neergelegd in art. 169 Gemw. Volgens dit artikel zijn de leden van het college, zowel samen als ieder afzonderlijk, aan de raad verantwoording verschuldigd voor het door het college gevoerde bestuur (eenzelfde verantwoordingsplicht voor de burgemeester voor het door hem gevoerde bestuur is neergelegd in art. 180 Gemw). Ter effectuering van die verantwoordingsplicht bepaalt art. 169 lid 2 Gemw dat burgemeester en wethouders de raad de door één of meer leden gevraagde inlichtingen moeten verstrekken. Het zonder genoegzame reden niet geven van de gevraagde inlichtingen kan via een motie van wantrouwen leiden tot ontslag van (de) wethouders (art. 49 Gemw). (Niet van de burgemeester omdat deze benoemd wordt door de Kroon. Degene die benoemt, kan ook ontslag verlenen; art. 61 Gemw.)

Organen van de Nederlandse staat

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

De ministers geven elk leiding aan een ministerie, ook wel departement genoemd, dat verantwoordelijk is voor een bepaalde overheidstaak. Een minister is ook lid van de ministerraad. Er kan ook een minister worden benoemd die niet de leiding over een ministerie heeft, de zogenoemde minister zonder portefeuille. Deze krijgt, volgens afspraak, een speciale taak toegewezen, waarbij hij gebruikmaakt van de ambtelijke diensten van een onder leiding van een andere minister staand ministerie. Hij maakt deel uit van de ministerraad en heeft daarin een normale stem. De ministers worden, zoals gezegd, alleen benoemd als zij in voldoende mate het vertrouwen van het parlement hebben.
Ministerraad Naast het leidinggeven aan een ministerie en als zodanig belast met de voorbereiding van wetgeving en met de uitvoering van één of meer onderdelen van de overheidstaak, is de minister ook lid van de ministerraad, de vergadering van het kabinet. Art. 45 Gw bepaalt dat de ministers tezamen de ministerraad vormen. Indien één of meer ministers niet aanwezig kunnen zijn tijdens de vergadering van de ministerraad, worden zij vervangen door één of meer andere ministers. De ministerraad heeft zich ontwikkeld tot het belangrijkste uitvoerende overheidsorgaan. In art. 45 lid 3 Gw is deze belangrijke taak vastgelegd: ‘De ministerraad beraadslaagt en besluit over het algemeen regeringsbeleid en bevordert de eenheid vergaderruimte den haag van dat beleid.’ Er is een Reglement van Orde voor de ministerraad vastgesteld, waarin de taken van de ministerraad nader zijn omschreven. Alle wetsontwerpen en belangrijke besluiten op het gebied van de uitvoering worden in de ministerraad besproken, ook al behoren zij tot het werkterrein van één ministerie.
Minister-president Voorzitter van de ministerraad is de minister-president. Ook deze geeft leiding aan een ministerie, het ministerie van Algemene Zaken. Deze minister, die apart in art. 45 Gw wordt genoemd, heeft zich ontwikkeld tot ‘eerste’ minister: doorgaans treedt de minister-president op àls woordvoerder van de regering en wordt hij beschouwd als eerstverantwoordelijke voor het regeringsbeleid in het algemeen. In bepaalde omstandigheden heeft hij een beslissende stem in de ministerraad. In internationaal verband is hij een belangrijke rol gaan spelen: bij Europese bijeenkomsten van regeringsleiders voert hij voor Nederland het woord.

Manifest Terra Nova

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

Ik verzamelde al mijn moed en duwde de deur van mijn auto open. Van de achterbank griste ik het eerste exemplaar van mijn eerste boek. Met een hoog opgestoken kraag van mijn jas 1 iep ik door het toegangshek van de begraafplaats en sloeg daar direct rechtsaf. Honderd meter verderop lag het graf van mijn vader. De route erheen was als kleine jongen in mijn geheugen gegrift en ik liep er zonder weifeling naartoe. Op zijn grijze grafsteen stond: john Larson, geboren 2 november 1936, gestorven 15 maart 1978, te lezen. Ik legde het aan hem opgedragen boek op het verwaarloosde graf en dook extra diep in de kraag van mijn jas om mezelf te beschermen tegen de harde regen, die genadeloos de verlaten begraafplaats geselde. “Papa,” zei ik. “Dit boek heb ik voor jou geschreven. Ik heb het je vergeven dat je zo vroeg uit mijn leven bent verdwenen. Pas nu snap ik dat alles wat je overkomt een reden en een doel heeft. Toeval bestaat niet en ik begrijp dat. Ik hou van je.” Daarna pakte ik het papier uit mijn binnenzak en vouwde dit open. Hardop las ik de tekst van het papier voor, dat niet meer of minder is als het manifest van Terra Nova. De woorden klonken krachtig over de verlaten begraafplaats. Het zijn woorden die mijn vader zeker heeft gehoord en die hem trots maken op zijn zoon. De wind voerde de woorden met zich mee om ze te verspreiden over de hele wereld in al haar vier dimensies. Het zijn flexplek rotterdam woorden die voor altijd door zullen klinken in het almachtige universum.
Wij zien een grootse toekomst voor ons. Een toekomst waarin het financiële systeem, ondergeschikt is aan ons moreel besef.
Waarin onze rijkdom even groot is als onze wijsheid. En onze macht is afgestemd op gelijke kansen voor iedereen.
Wij hebben een wereld voor ogen waarin bezit wordt gedeeld en waar we in respect voor de natuur en voor elkaar samenleven.
We willen leven in een wereld, waarin schoonheid, geluk en gezondheid de boventoon voeren, en waar we in harmonie met onszelf en onze natuur leven.
Wij zien een wereld, waarin geen oorlogen meer hoeven worden gevoerd. Omdat we begrijpen dat we alleen kunnen groeien door samen te werken.

De vierde dimensie

Gerelateerde afbeelding

Kortom, het einde lijkt te naderen en toch blijft iedereen gewoon zijn leven leiden en vasthouden aan het groeimodel dat onze economie kenmerkt. Iedereen wil graag duurzaam zijn, zo
lang het niet ten koste gaat van economische groei. En zo concurreren landen feitelijk op groei die op de korte termijn welvaart oplevert. Dit systeem van ongebreidelde groei kunnen we niet blijven volhouden, zonder dat het grote consequenties voor moeder aarde en uiteindelijk voor de mensheid heeft. Die grens is binnen een paar jaar bereikt. Zeker als de grote volksverhuizingen eenmaal op gang komen van al die mensen in ontwikkelingslanden die willen profiteren van de westerse hebzucht en welvaart. We kunnen de wereld niet ten onder laten gaan. Daarom is het genootschap Terra Nova opgericht. Als we het contact met de vierde dimensie bij de bedrijfsruimte enschede wereldbevolking herstellen, komt de menselijke maat terug en gaan we beseffen hoe bizar we bezig zijn met z’n allen. Niemand wenst zijn kleinkinderen toe dat ze straks moeten vechten voor hun eerste levensbehoeften. Als het bewustzijn toeneemt dat het zo niet verder kan, stoppen de hebzucht en de drang naar ongebreidelde groei. Terra Nova is opgericht om het economische systeem van ongebreidelde groei drastisch om te gooien. Wij hebben de verantwoordelijkheid om een leefbare wereld achter te laten voor onze kinderen en kleinkinderen. Als er maar genoeg mensen wakker worden om het contact met de vierde dimensie te willen herstellen, ontstaat er een mensenmassa die de straat opgaat om het systeem van ongebreidelde groei omver te werpen.

Tijdsbeleving

Gerelateerde afbeelding

“Open je ogen en stap terug in het hier en nu,” zegt de professor. Ik doe wat me wordt gezegd en terug op de plaats van het hier en nu zijn de beelden en gevoelens verdwenen. Wat een bizarre ervaring is dit! Er lijkt wel magie in het spel te zijn. Waar komen die beelden en gedachten vandaan? Hoe kan het gebeuren dat je langs een denkbeeldige tijdlijn loopt en ineens in je gedachten twintig jaar ouder bent? Ik zag mezelf met beginnend grijs haar in de kerk zitten. “Is het de realiteit die ik heb gezien?” vraag ik. “De tijd zal het leren,” antwoordt de professor. “Over tijd gesproken, wat is de definitie van tijd precies?” Ik wijs op mijn horloge. “Dat is tijd,” zeg ik. “Seconde na seconde tikt deze weg.” “Die visie klopt gedeeltelijk,” antwoordt de professor. “Tijd kent een feitelijke vastlegging die wordt aangegeven op horloges en klokken, maar tijd is ook een subjectieve waarneming. Met de bedrijfsruimte enschede twee stappen naar voren maakte je net in gedachten een sprong van twintig jaar in de tijd. De mens heeft altijd geprobeerd om heer en meester over ‘tijd’ te worden, maar dat is hem niet gelukt. Tijdsbeleving is voor de mens subjectief. Een uur heeft een heel verschillend effect op iemands beleving, als dat een verloren uurtje is of het is iemands laatste uur. De tijd kruipt als je in spanning zit te wachten op de uitslag van een zware operatie bij een dierbare in een kille ziekenhuiswachtkamer, maar de tijd vliegt tijdens duiklessen in een azuurblauwe zee vol kleurrijke vissen. Kortom, de duur van een uur wordt telkens in een specifieke situatie anders ervaren. Tijd is magisch, terwijl velen dat niet beseffen. Tijd wordt daarom ook de vierde dimensie genoemd. Jij maakte daarnet in luttele seconden, door twee stappen vooruit te zetten, een sprong door de tijd. Onze geest kan reizen door ruimte en tijd. Bij tijdreizen moet je volgens de theorie van Albert Einstein sneller dan het licht kunnen reizen. Onze geest heeft dat vermogen; je kunt nu met je geest binnen een fractie van een seconde in Amsterdam zitten. Bovenop de drie gebruikelijke dimensies van lengte, breedte en hoogte bestaat er de vierde dimensie die zaken als tijdreizen, aura’s, reïncarnatie en gedachtelezen kan verklaren. Stel je zoiets voor als een foto uit een tweedimensionaal beeld, waarbij de afbeelding in werkelijkheid drie dimensies heeft. Eigenlijk zien we een tweedimensionale foto van de driedimensionale werkelijkheid.

Bij toeval

Gerelateerde afbeelding

Rond een uur of vier ’s nachts schrik ik op uit mijn slaap. Het is nog donker buiten als de trein plotseling tot stilstand komt. Ik kijk door de kier bij de deur en zie een omheining, felle lichten, prikkeldraad en Duitsers met aangelijnde, blaffende honden. Overal om mij heen hoor ik huilen en schreeuwen. Die vreselijke geur van de dood is er onmiddellijk en verdrijft de
geur van urine en uitwerpselen in de wagon. We zijn op de bestemming aangekomen, maar waar is dat precies? Het wordt licht in de wagon zodra de deuren worden opengeschoven. Er staan mannen in gestreepte kleding te wachten, die in het Jiddisch en in het Hongaars roepen dat we uit de wagon moeten komen. Alles in mij wil blijven leven zodat ik ooit mijn vader terug kan zien. Dat verlangen wordt alleen maar groter, als ik uit de wagon wordt geduwd. Duitse SS’ers roepen dat het sneller moet gaan. Va naf het moment van aankomen moet alles rap, rap, rap gaan. We moeten ons in rijen van vijf opstellen en rechtop gaan staan. In de paniek ben ik mijn rugzak met mijn postzegelverzameling vergeten. Deze moet nog in de trein liggen. Ik roep naar bedrijfsruimte enschede mijn moeder om mijn rugzak uit de trein te pakken. Moeder wil terug in de trein klauteren, maar met een welgemikte klap op haar hoofd wordt ze teruggeslagen in de rij. Niemand mag meer terug. We zijn aangekomen in de hel die Auschwitz heet en die we in de laatste maanden van de oorlog nog zullen leren kennen. Ik zie het gebeuren en verbijt mezelf. Als ik nu uit de rij stap, word ik ook neergeslagen of misschien zelfs erger. …
Terwijl ik sta te wachten, wordt mijn voornemen om ooit mijn vader weer te zien sterker en sterker. Mij krijgen ze hier niet onder, zowaar ik Farkas Horvat heet. Bij toeval overleef ik de eerste selectie door over mijn leeftijd te liegen. De man naast mij in de rij sist me toe dat ik moet zeggen dat ik zestien jaar oud ben. Als ik niet naast die man in de rij had gestaan, was ik nu dood geweest. Ik zeg op zijn aanraden dat ik zestien jaar oud ben. De SS-dokter aarzelt even, maar stuurt me tenslotte naar de goede kant. Ik heb het geluk dat ik lang ben voor mijn leeftijd. Mijn zussen worden gelukkig ook naar de goede kant gestuurd en nemen plaats in de rij van de volwassen vrouwen. Ze kunnen nog net naar mijn moeder en Emil roepen dat ik mee ben met de mannen! Ik vermoed dat mijn moeder en
mijn broertje Emil diezelfde dag nog naar de gaskamers zijn gebracht. Niemand heeft ze hierna ooit nog gezien.

Mooie woorden

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

We rijden in de late middagzon over de glooiende heuvels. “Professor, wat is volgens u de definitie van geluk?” “Daar vraag je me wat,” zegt professor Markowitz. “Binnen onze faculteit sociologie is geluk vaak het onderwerp van gesprek. Geluk definieer ik persoonlijk als het gevoel dat er niets ontbreekt. Maar misschien is geluk ook wel de plaats waar het verlangen tot rust komt.” “Dat klinkt niet erg wetenschappelijk,” zeg ik. “Daar heb je gelijk in. Geluk is een moeilijk te bevatten begrip en het is niet in nullen en enen uit te drukken. Het lijkt soms de lotsbeschikking van de mens te zijn: de eeuwige zoektocht naar geluk. Schrijvers, filosofen, maar misschien wel alle mensen zijn op zoek naar het geluk in hun leven, dat ongrijpbaar is en een spel met ons speelt. Soms vinden we het geluk in een beantwoorde liefde, dan weer aan de vloedlijn bij zee of door de frisse geur van lentebloesem in het park. Geluk is voor ieder mens anders en lijkt niet voor bedrijfsruimte enschede iedereen bereikbaar te zijn. Soms maakt het mensen wanhopig. Ze denken het in geld en bezit te vinden, maar komen erachter dat het een idee-fixe is. Geluk wordt krampachtig nagejaagd en telkens als het voor het oprapen lijkt te zijn, glipt het als water tussen de vingers weg. Het ligt vaak verscholen in een moment en alleen in die momenten van het geluksgevoel biedt het vervulling. Geluk kan zich het gemakkelijkst wortelen bij tevreden mensen. Een mens die niet van zijn omgeving verwacht hem of haar gelukkig te maken, maar die begrijpt dat
het geluk binnen hem of haarzelf schuilt. Dat zijn de mensen die zich uitgedaagd voelen om op een authentieke wijze hun vervulling van het leven te vinden. Dan heb je de weg naar je ziel gevonden en ben je niet meer afhankelijk van bezit of van status om je langdurig gelukkig te voelen.” Het zijn mooie woorden die door de professor worden uitgesproken. Ook ik heb lang op het verkeerde paard gewed en ben pas na mijn faillissement wakker geworden. Zelfs met een Porsche en een Ferrari op de oprit was ik niet per se gelukkig. Maar waarom moet een mens eerst aan de grond geraken om wakker te worden? Ik vraag het aan de professor.

Fundamentele levensvraag

Gerelateerde afbeelding

Dan staat hij op en laat mij het kloostercomplex zien. Hij leidt me door de witte abdijkerk met bijzondere beelden en eeuwenoude schilderijen. We ontmoeten de abt van Amersweert, een betrekkelijk jonge vent, die de scepter over de abdij zwaait. We bezoeken het kerkhof, waar veel beroemde Belgen door de eeuwen heen hun laatste rustplaats hebben gevonden. Ik zie de eetkamer, de cellen waar de kloosterlingen slapen en het park van de abdij. De sfeer is devoot en ik begrijp waarom mensen zich tot het klooster aangetrokken voelen. Het vaste dagritme is voor veel mensen geen opgave, maar een zegen. Hier is geen keuzestress en er zijn voldoende financiële middelen om een sober, maar prettig bestaan te leiden. De kloosterlingen in hun witte gewaden vormen een hechte gemeenschap die veel steun aan elkaar hebben. Faillissementen en curatoren zijn onbekend en ook relatieproblemen komen hier niet voor omdat er simpelweg geen 1 iefdesrelaties bestaan, met uitzondering van die met God. Een sober en eenvoudig leven als vlucht uit onze complexe en hectische maatschappij. Het klinkt bedrijfsruimte enschede aantrekkelijk, ook voor mij.
Die avond eten we aardappelen en sperziebonen uit de tuin. Ze smaken anders dan ik gewend ben; verser en intenser. Na de avondmis wordt de avond vrolijk afgesloten in de huiskamer met eigen gebrouwen abdijbier. Ik kan me niet heugen dat bier me ooit zo lekker heeft gesmaakt. De paters zijn vriendelijk en onderhoudend. Ze zijn verrassend goed geïnformeerd over wat er in de wereld aan de hand is en we hebben diepgaande gesprekken over het leven. Maar Het Boek van de Waarheid blijft onbesproken. Ik vermoed dat Renard hier in het geheim aan werkt. Voor ik ga slapen, neemt Renard me nog even apart.
“Nick, ik hoop dat je me wilt helpen. En niet alleen mij, maar we hebben deze kennis hard nodig om de problemen in onze huidige wereld op te lossen. Professor Roy Markowitz is een bijzonder mens. Ooit las ik een interview met hem, waarbij hij afsloot met de basisvraag: komt alles voort vanuit een iets of komt alles voort vanuit het niets? Niemand heeft ooit antwoord kunnen geven op deze fundamentele levensvraag.” Op dit moment heb ik nog geen idee heb hoe deze eenvoudige vraag mijn totale leven op zijn kop gaat zetten.

De oude Egyptenaren

Gerelateerde afbeelding

Ik neem een kop koffie en ga op de bank zitten om wat te mijmeren. De eerste ontmoeting met Kathleen was intens geweest. Na ons eerste drankje hadden we beiden het gevoel dat we elkaar al een leven lang kenden en dat we samen verder moesten trekken. Iets in haar was vertrouwd, zonder dat ik daar direct de vinger op kon leggen. Kathleen is niet alleen een bijzondere, maar ook een opvallende vrouw die uitsteekt boven de massa. Ze is zo slank dat mensen denken dat ze anorexia heeft, maar dat is niet het geval. Met haar uitstekende jukbeenderen, blonde, lange haren en lange, slanke lijf is ze een vrouw waar iedere man voor omdraait. Niet voor niets heeft ze een succesvolle carrière als fotomodel gehad. Niet alleen uiterlijke schoonheid is kenmerkend voor Kathleen. Ze heeft namelijk twee grote angsten: ze kan niet in een donkere ruimte verblijven en ze heeft een claustrofobische angst voor alles wat benauwd, klein en donker is. Daarom slapen we nog iedere nacht met een brandend kinderlampje in de hoek van de slaapkamer, wat mijn inslapen niet ten goede komt. Ooit heeft Kathleen de herkomst van haar angsten laten bedrijfsruimte enschede onderzoeken door een regressietherapeute. Deze dame kwam met een bijzondere verklaring: in een ver, vorig leven, was Kathleen een van de acht vrouwen van farao Ramses Il die in het oude Egypte aan de macht was. Zij heette destijds Nefertari en ze was de grote liefde van de farao. Hoewel Ramses Il al 67 jaar regeerde en oud was, hadden ze een diepe en innige liefdesband en ze inspireerden elkaar op vele vlakken. Door hun liefde voor elkaar werd Nefertari gekozen tot zijn eerste vrouw. Naast de vele privileges die dat met zich meebracht, had het ook een keerzijde. Als de farao mocht sterven, werd Nefertari naast het levenloze lichaam van de farao, levend in een kist begraven. Op een dag was het zo ver en overleed de Farao in een nacht waarin het volle maan was. Het Egyptische volk was diep bedroefd en zijn vrouwen waren ontroostbaar. De farao had de afgelopen jaren een grafkamer laten bouwen in het dal van de koningen en na zeventig dagen werd de farao door de hogepriesters met fakkels de grafkamer ingedragen. Met zijn gebalsemde lijf, gouden vingers en tenen en een goud beschilderd dodenmasker was hij klaar om in het hiernamaals een god te worden. Dat was tenminste het geloof van de oude Egyptenaren.
Vlak achter de draagbaar liepen zijn in het zwart geklede vrouwen met zijn eerste vrouw Nefertari voorop. Zij was ontroostbaar, omdat haar grote liefde haar was ontnomen. In het hart van de 13 7 meter lange grafkamer stonden twee stenen graftombes. In de rechtertombe werd de farao gelegd en daarna sloot het zware stenen deksel zijn gemummificeerde lichaam af. In de linker graftombe werd de levende Nefertari gelegd, die zich uit alle macht verzette, maar geen verweer had tegen de vele handen die haar terugduwden in de kist.