De Roemeense revolutie

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

Ten tweede begon de communistische partij zelf uiteen te vallen in twee rivaliserende kampen. Het gematigde deel wilde Ceau§escu afzetten en hervormingen doorvoeren voor het te laat was. Ten derde gaf Ceau§escu, die de demonstratie in Boekarest zelf had georganiseerd en alles live liet uitzenden, de revolutionairen de perfecte kans om erachter te komen hoe machtig ze waren, zodat ze tegen hem in opstand konden komen. Hoe kun je een revolutie sneller verspreiden dan door het hele gebeuren op tv te vertonen? Maar toen de macht uit de handen van de onhandige organisator op het balkon glipte, ging die niet naar de mensenmassa’s op het plein. Hoe talrijk en enthousiast die ook waren, ze konden zelf niets organiseren. Daardoor ging de macht, net als in Rusland in i917, naar een klein kantoor huren utrecht groepje politieke spelers wier enige voordeel hun organisatietalent was. De Roemeense revolutie werd gekaapt door een zogenoemd Nationaal Reddingsfront, dat in feite een rookgordijn was voor de gematigde vleugel van de communistische partij. Het Front had geen echte band met de demonstrerende menigte. Het werd bemand door partijfunctionarissen uit de middelste echelons en voorgezeten door Ion Iliescu, een voormalig lid van het centraal comité van de communistische partij en voormalig hoofd van de propaganda-afdeling. Iliescu en zijn kameraden in het Nationaal Reddingsfront doopten zichzelf om tot democratische politici, verklaarden voor elke beschikbare microfoon dat zij de leiders van de revolutie waren en gebruikten hun jarenlange ervaring en hun eigen vriendjesnetwerk om het land in handen te krijgen en alles van enige waarde in eigen zak te steken. In het communistische Roemenië was bijna alles staatseigendom. Het kantoor huren rotterdam democratische Roemenië sloeg razendsnel aan het privatiseren en verkocht zijn bezittingen tegen spotprijzen aan de ex-communisten, die als enigen doorhadden wat er gaande was en elkaars beurzen spekten. Staatsbedrijven die nationale infrastructuren en natuurlijke rijkdommen in handen hadden werden tegen afbraakprijzen verkocht aan voormalige communistische functionarissen, terwijl de voetsoldaten van de partij huizen en appartementen kochten voor bijna niets.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *