Het erkennen van onze prestaties

Gerelateerde afbeelding

Het erkennen van onze prestaties tot nu toe levert een boodschap van hoop en verantwoordelijkheid op die ons aanspoort om in de toekomst nog beter ons best te doen. Als we kijken naar wat we in de twintigste eeuw allemaal hebben bereikt, kunnen we de natuur of God niet de schuld geven als er nog steeds mensen lijden door honger, ziekte en oorlog. Het ligt binnen onze macht om voor verbetering te zorgen en de hoeveelheid leed in de wereld nog verder in te perken. Maar er is nog een boodschap te ontwaren in de erkenning van onze kantoor huren utrecht grootse prestaties: de geschiedenis tolereert geen vacuüm. Als er minder honger, ziekte en oorlog komt, zit het er dik in dat iets anders die plek op de menselijke agenda inneemt. En we kunnen maar beter heel goed nadenken over wat dat wordt. Anders zou het best eens kunnen dat we de absolute overwinning behalen op de oude slagvelden, maar totaal overrompeld worden op compleet nieuwe fronten. Wat zijn de projecten die honger, ziekte en oorlog in de eenentwintigste eeuw zullen vervangen als belangrijkste punten op de menselijke agenda?
Eén centraal project zal bestaan uit het beschermen van de mensheid en de planeet tegen de gevaren die inherent zijn aan onze eigen macht. Dat we honger, ziekte en oorlog onder controle hebben gekregen is grotendeels kantoor huren rotterdam te danken aan onze fenomenale economische groei, die ons voorziet van een overvloed aan eten, medicijnen, energie en ruwe grondstoffen. Maar diezelfde groei destabiliseert het ecologische evenwicht van onze planeet op allerlei manieren waarin we ons nog maar net beginnen te verdiepen. De mensheid heeft dit gevaar pas laat ingezien en er tot nu toe heel weinig aan gedaan. Ondanks alle berichten over vervuiling, opwarming van de aarde en klimaatveranderingen hebben de meeste landen nog geen enkel serieus economisch of politiek offer gebracht om de situatie te verbeteren. Als het aankomt op de keuze tussen economische groei en ecologische stabiliteit gaat de voorkeur van politici, CEo’s en kiezers bijna altijd uit naar economische groei. Dat zullen we in de eenentwintigste eeuw beter moeten aanpakken als we rampen willen vermijden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *